Eurasian Art & Humanities Journal
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum
Eurasian Academy of Sciencestr-TREurasian Art & Humanities Journal2149-3537VOKAL VE ENSTRÜMANTAL TOPLULUKLARDA YAPI, SÜREÇ VE PERFORMANS
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum/article/view/1733
<p>Topluluk içinde müzik yapma, müzisyenlerin ve topluluk liderlerinin sanatsal gelişiminde tarihsel olarak önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma, vokal ve enstrümantal toplulukları teknik, sanatsal ve yaratıcı bileşenleriyle birlikte ele alan bütüncül bir yaklaşım sunarak, çağdaş ensemble pratiklerine kuramsal bir katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Vokal ve enstrümantal topluluklar, günümüzde topluluk içinde çalma becerilerinin çağdaş ve esnek bir formatta geliştirilmesine olanak tanıyan bütüncül bir müzikal yapı sunmaktadır. Bu çalışma, vokal ve enstrümantal toplulukları pedagojik bir çerçeveye indirgemeden; yapı, süreç ve performans boyutlarıyla ele almayı amaçlamaktadır. Makale kapsamında topluluk oluşumu, teknik donanım ve enstrüman dengesi, repertuar seçimi, prova süreçleri, performans etkinlikleri ve liderlik yeterlikleri incelenmektedir. Özellikle topluluk liderinin rolü; yalnızca enstrümantal becerilerle sınırlı olmayan, vokal farkındalık, aranjman ve orkestrasyon bilgisi ile yaratıcı süreci yönlendirme yetkinliklerini içeren çok boyutlu bir pratik olarak değerlendirilmektedir. Bunun yanı sıra bas gitar ve davulun ritmik temel oluşturmadaki işlevi, solistlerin sanatsal katkısı ve ensemble içi etkileşim gibi unsurlar, müzikal bütünlük açısından tartışılmaktadır. Konser ve gösteri etkinlikleri, prova sürecinin doğal bir uzantısı olarak ele alınmakta; bu etkinliklerin hem sanatsal çıktıları görünür kıldığı hem de topluluk üyelerinin motivasyonunu sürdürmede önemli bir rol oynadığı vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, vokal ve enstrümantal topluluklar, günümüz müzik eğitimi içinde müzisyenlere esnek, çağdaş ve yaratıcı problem çözme becerilerini geliştiren bütüncül bir öğrenme deneyimi sunmaktadır.</p>Derya CAN KARABULUT
Telif Hakkı (c) 2026 Eurasian Art & Humanities Journal
2026-06-302026-06-30011010.17740/eas.art.2026-V22-01GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE, GELENEKSEL TÜRK MÜZİĞİ ÖRNEĞİNDE UYGULANMIŞ ÖĞRETİM USULLERİ VE BUGÜNÜN SORUNLARI ÜZERINE YORUM VE ÖNERİLER
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum/article/view/1744
<p>Kültür kavramının sanat ve estetik alanında, üzerinde yaşanılan toplumun beğenilerinin, yaşayış biçiminin, zevklerinin, soyut ve somut manada tüm değerlerinin yansıdığı, değişen, gelişen ve dönüşen bir olgu olarak, müzik karşımıza çıkmaktadır. Bu anlamda, Türkiye’de yüzyıllar boyunca yaşamış olan tüm medeniyetlerin toplumsal özellikleri bir ayna gibi Türk kültürünün geleneğinden gelen Türk sanat müziği ve Türk halk müziğinde hayat bulmuş, tüm bu özellikler geleneksel müziğimize yansımıştır. Zamanın akışı gereği geleneksel Türk müziği de yapısal olarak değişikliğe uğramış, eğitimcisinden, öğrencisine, bestekârından, icracısına geleneksel Türk müziği içerisinde sayabileceğimiz tüm dinamikler etkilenmiştir. Bu makalede betimsel analiz teknikleri ve tarama modeli kullanılarak, geçmişten günümüze Türk müziğinin gelişimini etkileyen faktörler nelerdir, geleneksel Türk müziğinin gelişiminde kültür politikalarının etkisi nedir, geleneksel Türk müziğinde geleneksel ve metodolojik eğitimin olumlu ve olumsuz etkileri nelerdir ve eğitimin kalitesini nasıl etkilemektedir gibi sorulara yanıt aranmıştır. Türkiye tarihi boyunca uygulanmış Türk müziği politikaları, uygulamaları, sonuçları ve sorunları üzerine yazılan yazılı kaynaklar taranarak analiz edilmiştir. Bugün gelinen noktada geleneksel Türk müziğinin yeri yorumlanarak, gelecek kuşaklara aktarımı ve bugün yapılması gerekenler konusunda görüşler öne sürülmüştür. Bu konuda yazılmış daha önceki çalışmalardan farklı olarak bu çalışmada, değişen dünya düzenine ayak uydurmaya çalışan geleneksel müziğimizin güncel durum değerlendirmesi çerçevesinde yorumlamalar yapılarak alana katkı sağlanmaya çalışılmıştır. Türk müziği araştırmacılarının, geçmişten günümüze yapılan çalışmaları anlamaları ve bu konuda yeni yaklaşımlar üretmelerine kaynak teşkil etmesi amaçlanmıştır.</p>Gülşah SÖNMEZ
Telif Hakkı (c) 2026 Eurasian Art & Humanities Journal
2026-06-302026-06-30112110.17740/eas.art.2026-V22-02ZEYBEK DANSINI BEDENDE YENİDEN DENEYİMLEMEK: KÖK PERFORMANSININ KOREOGRAFİK SÜRECİNİN İNCELENMESİ
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum/article/view/1783
<p>Bu çalışmada, KÖK performansının koreografi üretim süreci incelenmektedir. KÖK performansı, Zeybek dansı ile çağdaş dansın hareket araştırması ve doğaçlama temelli yaklaşımları arasında kurulan ilişki üzerinden şekillenmiştir.</p> <p>Makalede performansın koreografi üretim süreci, hareket araştırmaları, doğaçlama çalışmaları ve ortaya çıkan dramaturjik yapı, beden hafızası ve duyusal deneyimler çerçevesinde incelenmektedir. Bu doğrultuda çocukluk dönemine ait anılar, aile ilişkileri, toprak, doğa, sesler, nesneler ve Zeybek dansına ilişkin bedensel deneyimler koreografik araştırmanın temel bileşenleri haline gelmektedir.</p> <p>Bulgular, Zeybek dansına ilişkin bilginin yalnızca figürler ve hareket kalıplarıyla sınırlı kalmadığını, bedensel hafıza, duyusal deneyimler, hareket etme biçimlerinde varlığını sürdürdüğünü göstermektedir. Araştırma sürecinde ortaya çıkan imgeler, duyusal çağrışımlar ve performatif unsurlar, performansın dramaturjik yapısını şekillendirdiği kadar hareket araştırmalarının yönünü de etkilemiştir. Bu durum, hareket araştırmalarının zamanla daha geniş bir koreografi araştırma alanına dönüşebileceğini göstermektedir.</p> <p>Sonuç olarak KÖK performansı, çağdaş dansın hareket araştırma yöntemlerinin, Zeybek dansıyla kurulan ilişkiyi derinleştiren ve dansçının kendi deneyimlerinden beslenen özgün ifade olanakları geliştirmesine katkı sağlayan bir araştırma alanı sunduğunu göstermektedir.</p>Selim ÖZYOLSernaz DEMİREL
Telif Hakkı (c) 2026 Eurasian Art & Humanities Journal
2026-06-302026-06-30293910.17740/eas.art.2026-V22-04DOĞAÇLAYARAK ANDA KALABİLMEK
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum/article/view/1781
<p>Bu çalışmanın amacı, doğaçlamanın dansçılar için taşıdığı önemi ortaya koymak ve çocukluk döneminde doğal olarak var olan oyun oynama dürtüsünün yetişkinlikte nasıl yeniden kazanılabileceğini tartışmaktır. Çalışmada çocukların oyun oynama biçimleri incelenmiş, oyun ile doğaçlama arasındaki ilişki ele alınmış ve doğaçlamanın sanatsal yaratıcılık, bedensel farkındalık ve anda kalma becerisi üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Araştırmada literatür taraması yöntemi kullanılmış; Garcia, Plevin ve Macagno’nun yaratıcı hareket ve dans üzerine çalışmaları ile Alain Badiou’nun dans ve düşünce ilişkisine dair görüşlerinden yararlanılmıştır. Ayrıca doğaçlama sanatçısı Katie Duck’ın doğaçlama ve performans üzerine düşünceleri değerlendirilmiştir. Bulgular, doğaçlamanın bireyin bedensel farkındalığını artırdığını, yaratıcılığını geliştirdiğini ve kişinin kendisiyle daha derin bir ilişki kurmasına olanak sağladığını göstermektedir. Sonuç olarak doğaçlama, dansçının anda kalmasını sağlayan temel araçlardan biri olup yalnızca bir performans tekniği değil, aynı zamanda farkındalık ve özgürleşme pratiği olarak değerlendirilebilir.</p>Talin BÜYÜKKÜRKCİYAN
Telif Hakkı (c) 2026 Eurasian Art & Humanities Journal
2026-06-302026-06-30404610.17740/eas.art.2026-V22-05ÇEVRİMİÇİ SEZGİSEL RESİM UYGULAMASININ YETİŞKİNLERDE AKIŞ DENEYİMİ VE ALGILANAN STRES DÜZEYİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: TÜRKİYE VE İRAN BAĞLAMINDA ULUSÖTESİ BİR KARMA YÖNTEM ARAŞTIRMASI
https://eurasianacademy.org/index.php/arthum/article/view/1774
<p>Sanat terapisinin psikolojik dayanıklılığı artırmadaki dönüştürücü potansiyeline rağmen, coğrafi engeller ve geleneksel yapısal kısıtlamalar, yetişkinlerin yüz yüze müdahalelere erişimini zorlaştırmaktadır. Bu çalışma, "Çevrimiçi Sezgisel Resim" uygulamasının akış deneyimlerini kolaylaştırma ve algılanan stresi azaltma üzerindeki etkililiğini İran ve Türkiye'yi kapsayan ulusötesi bir bağlamda incelemektedir. Açıklayıcı ardışık karma yöntem deseninin kullanıldığı araştırmada, ilk olarak eşzamanlı çevrimiçi yaratıcı ortamlarda (SOCE) 8 haftalık bir müdahale uygulanmış; nicel veriler Algılanan Stres Ölçeği (PSS-10) ve Akış Durumu Ölçeği (FSS) aracılığıyla toplanmıştır. Ardından, yaşanmış deneyimleri ortaya çıkarmak amacıyla derinlemesine yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Nicel bulgular (N=60), akış göstergelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış (p < .001) ve müdahale sonrası stres seviyelerinde somut bir azalma olduğunu ortaya koyarak meydan okuma-beceri dengesi teorisiyle uyum göstermiştir. Nitel analizler ise "dijital uzaktan mevcudiyet" ve "içsel eleştirmenden özgürleşme" gibi temel temaları tanımlayarak, sanal bir alanın duygusal boşalım için nasıl "güvenli bir tuvale" dönüşebileceğini açıklamıştır. Sonuçlar, çevrimiçi sezgisel resmin yüksek baskı altındaki toplumlarda stres yönetimi için akış temelli terapötik bir strateji olarak hizmet ettiğini göstermektedir.</p>Zohreh MIRGHAZANFAR
Telif Hakkı (c) 2026 Eurasian Art & Humanities Journal
2026-06-302026-06-30222810.17740/eas.art.2026-V22-03