EĞİTİM MÜFETTİŞLERİNİN MENTORLÜK UYGULAMALARI İLE ÖĞRETMEN MOTİVASYONU ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Özet

Maarif müfettişlerinin sınıf öğretmenlerine yönelik mesleki rehberlik davranışlarını hangi düzeyde sergilediklerine ve bu davranışların öğretmenleri ne ölçüde motive ettiğine ilişkin öğretmen görüşlerini ortaya koymak; ayrıca müfettişlerin mesleki rehberlik uygulamaları ile bu uygulamaların öğretmen motivasyonu üzerindeki etkileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi olarak tanımlanmaktadır. Güncel alanda eğitim müfettişlerinden beklenen, yalnızca eksiklikleri saptayan bir denetleyici rolü üstlenmeleri değil; öğretmenlerin mesleki gelişimine katkı sunan rehber ve yol gösterici bir pozisyonu benimsemeleri şeklinde kavramsallaştırılmaktadır. Bu dönüşüm, öğretmenlerin gelişim alanlarının belirlenmesini, güçlü yönlerinin desteklenmesini ve eğitim kalitesini artırmaya dönük yapıcı önerilerin sistematik biçimde sunulmasını içermektedir. Bu çerçevede eğitim müfettişlerinin eğitim süreçlerinde hem denetleyici hem de mentorlük işlevlerini bütünleştirerek daha etkin ve kapsayıcı bir rol üstlendikleri ileri sürülmektedir. Öğretmenlerle yürütülen çalışmaların etkililiğinin artırılabilmesi için eğitim müfettişlerinin mentorlük rollerinin açık ve ölçülebilir biçimde tanımlanması gerekmektedir. Bu çalışmada, öğretmenlerin eğitim müfettişlerinin mentorlük rollerine ilişkin algılarının betimlenmesi ve bu algıların rehberlik temelli güçlendirme süreçlerine bilgi sağlaması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, öğretmen görüşlerinden hareketle mentorlük rolünün nasıl algılandığının ortaya konulması ve rehberlik uygulamalarının buna göre yapılandırılması hedeflenmektedir. Araştırmadan elde edilecek bulguların, öğretmenlerin mesleki gelişimini destekleyen, etkileşime açık ve geliştirici nitelikte bir denetim–rehberlik yaklaşımına duyulan gereksinimin daha net biçimde anlaşılmasına katkı sağlayacağı öngörülmektedir. Bu yönüyle çalışma, eğitim müfettişlerinin görev ve sorumluluklarının yeniden değerlendirilmesine, denetim süreçlerinde öğretmenlere yönelik mentorlük faaliyetlerinin niteliğinin artırılmasına ve kurumsal uygulamaların kanıta dayalı biçimde iyileştirilmesine zemin oluşturması bakımından önem taşımaktadır.